Logo1

By Tiraphap Fakthong

Freelance Educator and Quantitative Analyst

 

การเล่นแชร์ในมุมมองหนึ่งของนักเศรษฐศาตร์

 

เล่นแชร์ ?????

แชร์ คือ อะไร

             ผมจะไม่สารธยายความเป็นมา ว่าใครคิด มันมาจากไหน เกิดตอนไหน อะไรเทือกนั้น เพราะรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์

              อธิบายให้เข้าใจกันได้ง่ายๆ ให้เหมาะกับเด็กสมัยใหม่อย่างเรานะครับ แชร์ คือ การเอาเงินมาลงขันกันทุกเดือน เป็นสัญญาปากเปล่า อาจจะ 5 คนขึ้นไป เงินที่ลงขันกันนั้นเป็นเงินกองกลาง ที่สมาชิกทุกท่านจะต้องยื้อแย่งกันเพื่อเอามาครอบครอง โดยการต่อสู้เสนออัตราดอกเบี้ยในการครองเงินก้อนนั้น (เปียแชร์) ใครให้ดอกสูงกว่าคนนั้นก็จะได้เงินก้อนใหญ่ของสมาชิกทุกท่านในเดือนนั้นไปนักวิชาการอาจฟังแล้วกระเดียดหูนะครับ อีกความหมายนึง คือ การกู้เงินโดยไม่มีหลักประกันนั่นเอง แค่นี้ท่านผู้อ่านคงพอจะปิ๊งปั้งในหัวของท่านเองได้ว่า

 g2 copy

อีกซักพักผมจะยกตัวอย่างให้ท่านเข้าใจภายหลังนะครับ รับรองว่าท่านจะรู้วิธีเล่นภายใน  5 นาที

อย่าลืม ว่าการเล่นแชร์นั้นผิดกฎหมาย ถ้าไม่ได้รับอนุญาต

แต่ถึงเราเล่น  ถ้าไม่ถูกจับได้  มันก็เสมือนว่าเราไม่ได้เล่น

ผมไม่ได้ส่งเสริมหรือชักชวนนะครับ ผมแค่อยากให้ความรู้

ไม่ต้องตกใจ

                     จุดมุ่งหมายของการเล่นแชร์มีหลากหลายมากมาย เช่น ค่าเทอมลูก ค่านมพ่อ ค่าทำบ้านใหม่ ดาวน์รถ ดาวน์เจ้าสาว อะไรที่ต้องใช้เงินเป็นก้อนใหญ่ๆ ที่ท่านคิดเองได้ นั่นแหละใช่ทั้งหมดเลย ซึ่งมันเป็นเงินก้อนที่เราสามารถเข้าถึงเร็วกว่าการกู้จากธนาคาร หรือฝากเงินกับธนาคาร

การเล่นแชร์มี 2 ประเภทใหญ่ ๆ

  1. มีดอกเบี้ย
  2. ไม่มีดอกเบี้ย

แชร์ลูกโซ่ แชร์สุดพิสดารต่างๆ เกิดจากพื้นฐานอันเดียวกันครับ

วิธีการเล่นแชร์แบบมาตรฐาน

คำศัพท์ใหม่ของท่านในบทความนี้ คือ คำว่า

                  เปียแชร์ คือการเสนออัตราดอกเบี้ยเพื่อขอเอาเงินไปใช้ก่อน ซึ่งถ้าท่านเปียได้สูงกว่าคนอื่นๆ ในวง ท่านก็จะได้เงินกองกลางก้อนนั้นไปถล่มถลายก่อนคนอื่นในเดือนนั้น โดยในวง ท่านมีสิทธิเปียได้หนึ่งครั้ง อาจมีการกำหนดขั้นต่ำในการเปียแต่ละครั้งด้วย โดยการเปียครั้งแรกๆ นั้นจะสูงที่สุดเสมอ (ความเป็นไปได้สูง) ถ้าถามว่าทำไม ผมคงตอบว่า ไปคิดเอาเองครับ

วิธีทำ

  1. หาเพื่อนที่ร้อนเงินซัก 10 ท่าน มาครับ (คนที่คิดว่ามันไม่มีทางหนีรอดกรงเล็บมรณะของเราไปได้ครับ)
  2. ตกลงกันครับใครจะเป็นท้าวแชร์ (เจ้ามือ)

              เจ้ามือ นี่คล้ายๆ กับแพะรับบาป ถ้าลูกแชร์คนใดคนหนึ่งเบี้ยว ถ้าเจ้ามือหนีด้วยก็ท่านรับเละคนเดียวครับ   ดังนั้น เจ้ามือต้องเป็นคนน่าเชื่อถือมากที่สุดในวงครับ

  3.   ตกลงเรื่องเงินและอัตราการเปียในแต่ละเดิอน

  4.    จ่ายเงิน, เปียแชร์, จดบันทึกว่าใครเปียกันเท่าไหร่บ้าง

 ยกตัวอย่าง

                ท่านเล่นแชร์กับเพื่อนรักของท่าน 12 คน โดยตกลงจะจ่ายกันคนละ 1000 บาท ทุกเดือน (12 เดือน) สมมติว่าท่านร้อนเงินต้องการเงินมาใช้ก่อนเพื่อนๆ ท่านจะทำดังนี้ งวดแรก หรือ เดือนแรก ท่านบอกเจ้ามือ (ท้าวแชร์) ว่าจะเปียแชร์ ปรากฏว่า เพื่อนท่านคนหนึ่งดันร้อนเงินไม่แพ้ท่าน จึงอยากจะเปียแข่งกับท่าน ซึ่งกำหนดให้การเปียขั้นต่ำ ครั้งรแกเท่ากับ 200 บาท ท่านกับเพื่อนก็เปียแชร์แข่งกัน สุดท้ายท่านชนะด้วยการเสนออัตราดอกเบี้ย 280 มากกว่าเพื่อนท่าน

               สรุปผล ท่านได้เงินจำนวน 12000 บาทไปในเดือนนั้น แต่ อีก 11 เดือนที่เหลือ ท่านจะต้องจ่าย 1280 บาท ทุกเดือนนั้น คือ เงิน 280 บาท ก็คือ อัตราดอกเบี้ยที่ท่านต้องเสียจากการนำเงินมาใช้ก่อนนั่นเอง

กราฟ Pay-off ของท่านที่สวยหรูที่สุดเท่าที่ท่านจะมีได้เป็นแบบนี้ครับ

g1 copy

                ท่านจะเห็นว่าในเดือนสุดท้ายคนที่ไม่กระดุกกระดิกเปียเลย เอาแต่จดตัวเลขขยุกขยิก ในขณะที่ท่านสู้เสนอราคากัน จะได้เงินเยอะที่สุดครับ นั่นคือได้ 12000 บาท บวก กับเงินที่ถูกเปียกันในแต่ละเดือนรวมกันทั้ง 12 เดือนครับ ซึ่งผมรับประกันได้ว่าสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยธนาคารอย่างน่าใจหายครับ (เพราะ ถ้ามันต่ำกว่าธนาคาร มันจะเล่นกันทำไมครับ)

 มาถึงจุดนี้หลายท่านคงกำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แต่ช้าก่อนครับ การลงทุนมีความเสี่ยง ลองมาดูคำอธิบายข้างล่าง

ในโลกความเป็นจริง ให้ท่านคิดอย่างมีเหตุผลในประเด็นเหล่านี้

               ใครที่เล่นแชร์ คนที่เล่นมักเป็นพวกร้อนเงิน และที่สำคัญส่วนใหญ่ทุนน้อย มีเหตุผลหน่อยครับ ถ้ารวยเขาไม่มาเล่นกับท่านหรอก ดังนั้นความเสี่ยงในการผิดนัดชำระหนี้มีสูงมาก โอกาสที่ท่านจะไม่จ่ายเงิน หรือไม่ได้รับเงินนั้นมีสูงครับ ส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยสูงมาก 

                  ดังนั้น ไม่ว่าท่านจะหาลูกแชร์ที่ไว้ใจได้มากแค่ไหน แต่มันก็มีโอกาสที่จะโดนเบี้ยวเสมอครับ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ความเป็นไปได้ของกราฟ Pay-off ของท่านอาจมีได้หลายแบบครับ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นแบบนี้ครับ

g3

                  ขอให้สังเกต เนื่องจากระยะเวลาการเล่นนั้นนาน บางวงอาจมากกว่า 2 ปี โอกาสที่คนสุดท้ายจะได้เงินไม่ครบตามที่คิดไว้มีสูงมากคับ เพราะโดนเบี้ยว คนที่ได้เงินไปแล้วเขาก็ไม่สนใจคนข้างหลังมากหรอกครับ ถึงตอนนี้ท่านยังอยากรอจนถึงเดือนสุดท้ายอีกหรือไม่ ?????

                  ให้คิดถึงธรรมชาติของมนุษย์ ว่าทุกคนพร้อมจะหักหลังคนอื่นทุกเมื่อ ความเชื่อใจเป็นแค่การประณีประนอมที่ใช้แก้ปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น มันไม่ยั่งยืน สำหรับเรื่องแบบนี้

                   กราฟ Pay-off ข้างล่างนี้เป็นกราฟที่เลวร้ายกว่าข้างบนมากครับ มันบ่งบอกว่าถ้าท่านกำลังรอเอาเงินงวดสุดท้าย ท่านอาจต้องนั่งร้องไห้

g4 

                นี่คือ เหตุผลที่ท่านต้องจดบันทึกเงินเปียแชร์ของเพื่อนๆ ในวงทุกงวด ครับ ใครจ่ายเท่าไหร่ ใครเบี้ยว ใครติดค้างอะไรบ้าง ถ้าเห็นท่าไม่ดีแล้วจะได้รีบเปียแล้วเอาเงินมาให้พ้นๆ ไปก่อน

  ผู้อ่านดำเนินมาถึงจุดนี้แล้วคงคิดว่าเปียคนแรกๆ ก็เสียเงินเยอะ คนท้ายสุดก็อาจโดนเบี้ยว สรุปแล้วจะให้ทำอย่างไร

กลยุทธ์

ผมไม่ได้สนับสนุน แค่พยายามยกตัวอย่างจุดดุลยภาพจุดหนึ่งของระบบให้ท่านดู

  1. มองหาความน่าเขื่อถือ โดยดูว่าวงแชร์ที่ท่านจะเล่นด้วยมีใครบ้าง เจ้ามือน่าเขื่อถือหรือไม่ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็น วงข้าราชการ รัฐวิสาหกิจ เพราะมันหนีไปไหนกันไม่ได้
  2. อย่าเปียคนแรกหากท่านไม่ร้อนจริง และอย่าโลภมากรอรับคนสุดท้าย

   3.    พิจารณาจากความเสี่ยง ท่านควรเปียคนกลางๆ หรือ อย่างน้อย 5 – 6 คน สุดท้าย เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่ท่านได้นั้นสูงมาก การจ่ายเงินในงวดท้ายๆ สามารถถูก cover ด้วยดอกเบี้ยจากที่ท่านได้มา

           จนถึงตอนนี้ นี่คือ Basic ของแชร์ สำหรับท่านที่ไม่เคยรู้เรื่องราวอะไรแบบนี้มาก่อน หรือเคยฟังข่าวแล้วสงสัย หรืออยากรู้แต่ไม่กล้าถาม หวังว่าบทความนี้คงช่วยท่านได้ไม่มากก็น้อย

              ผมคงเขียนต่อให้ลึกกว่านี้อีกไม่ได้ ท่านจงคิดต่อเอง ก่อนที่ทุกอย่างจะล่อแหลมไปมากกว่านี้ ผมคงต้องขอจบเรื่องราวด้านมืดของเศรษฐศาตร์ตอนนี้ไว้เท่านี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ

 

About these ads